Zamówienia publiczne w branży IT mogą mieć nietypowe formy odpłatności       

23 sierpnia 2023 | Aktualności, Wiedza

Jedną z cech każdej umowy w sprawie zamówienia publicznego jest jej odpłatność. Umowy, które tej cechy nie posiadają (np. umowa darowizny, umowa użyczenia etc.) nie są zamówieniami publicznymi w rozumieniu ustawy – Prawo zamówień publicznych i w konsekwencji przepisy tej ustawy nie znajdą do nich zastosowania. Zamawiający mogą więc zawierać umowy nieodpłatne dość swobodnie, w szczególności bez konieczności publikacji stosownych ogłoszeń czy przeprowadzania sformalizowanych postępowań przetargowych. Trzeba jednak pamiętać, że zarówno na gruncie unijnych dyrektyw zamówieniowych, jak i krajowej ustawy PZP pojęcie odpłatności posiada swoją autonomiczną definicję, która w wielu przypadkach rozmija się z jego potocznym rozumieniem. Powoduje to, że rozstrzygnięcie czy dana umowa ma charakter odpłatny i w konsekwencji podlega reżimowi ustawy PZP niejednokrotnie może stanowić dla zamawiającego nie lada wyzwanie.

Przykłady umów IT

Jak w soczewce widać to na przykładzie zamówień publicznych w branży IT, które ze względu na swą specyfikę mogą przybierać nietypowe formy odpłatności i na pierwszy rzut oka wyglądać na nieodpłatne.

Umowy takie mogą dotyczyć np. wdrożenia innowacyjnego oprogramowania lub aplikacji, rozwoju systemu informatycznego, który posiada i użytkuje zamawiający lub też zastąpienia danego rozwiązania informatycznego innym.

Niejednokrotnie zamawiający zawierają je z pominięciem procedur przetargowych, sądząc, że są nieodpłatne.

Nietypowe formy zapłaty przez Zamawiającego

Przykładowo wykonawca może przekazać zamawiającemu na pozór nieodpłatne oprogramowanie, zobowiązując go do tego, aby w zamian zamawiający korzystał z tego oprogramowania lub je rozwijał oraz przekazywał wykonawcy raporty i opracowane przez siebie aktualizacje czy modyfikacje. Może się także zdarzyć, że w zamian za przekazane oprogramowanie wykonawca będzie oczekiwał od zamawiającego dostępu do jego bazy danych.

W takim scenariuszu wykonawca w zamian za przekazane oprogramowanie nie pobiera od zamawiającego wynagrodzenia pieniężnego.

Nie będzie to jednak automatycznie oznaczało, że tego rodzaju umowy będą nieodpłatne w rozumieniu ustawy PZP i w konsekwencji, że będą mogły zostać zawarte z wyłączeniem stosowania jej przepisów. Każda z takich umów powinna bowiem podlegać indywidualnej analizie, uwzględniającej w szczególności następujące kwestie:

  • Czy na skutek zawarcia takiej umowy wykonawca odnosi korzyść gospodarczą
  • Czy zamawiający zobowiązany jest do spełniania świadczenia wzajemnego w zamian za świadczenie wykonawcy
  • Czy owo zobowiązanie zamawiającego wynika z umowy w taki sposób, że może być dochodzone na drodze sądowej

Pozytywna odpowiedź na wszystkie powyższe pytania może prowadzić do konkluzji, że umowa ma charakter odpłatny i w rezultacie winna zostać zawarta w ramach jednego z trybów przewidzianych w ustawie PZP.

Źródło: Rzeczpospolita

Data: 23.08.2023

Masz pytania? Skontaktuj się z nami

Jakub Krysa

Michał Waraksa

Najnowsza Wiedza

Przegląd sektora bankowego | Banking dziś i jutro | Maj 2026

„Koniec snu o darmowych mieszkaniach” – tak Związek Banków Polskich ocenia czwartkowe orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach dotyczących tego, czy przedawnienia instytucji finansowych wobec frankowiczów się przedawniły.

Kaucja jak VAT? System kaucyjny i ryzyko, którego nikt nie chce głośno nazwać

System kaucyjny miał być prosty. Ekologiczny. Szczelny. Neutralny podatkowo. Kilka miesięcy wystarczyło, żeby zacząć mieć poważne wątpliwości. Pierwsze luki nie są już teorią, bo widać je gołym okiem. Mechanizmy nadużyć można opisać całkiem precyzyjnie, a skala potencjalnych strat może okazać się znacznie większa, niż ktokolwiek przewidywał. Poniżej sprawdzamy, gdzie system traci kontrolę i co z tym można zrobić.

NZIA „Made in Europe” staje się warunkiem gry rynkowej w energetyce

Unia Europejska przyjęła strategiczny kurs na budowę własnych mocy produkcyjnych w obszarze kluczowych technologii, w tym technologii energetycznych. Wyrazem tej polityki jest rozporządzenie o przemyśle neutralnym emisyjnie (NZIA – Net-Zero Industry Act), które redefiniuje zasady konkurencyjności m.in. w sektorze odnawialnych źródeł energii. W przetargach, aukcjach i programach wsparcia publicznego cena przestaje być jedynym kryterium wyboru dostawcy. NZIA nakłada na instytucje zamawiające i podmioty zarządzające systemami wsparcia obowiązek oceniania ofert również pod kątem pochodzenia technologii oraz innych wskazanych w rozporządzeniu kryteriów. Zmiana ta ma charakter systemowy i dotknie wszystkich uczestników rynku, zarówno producentów, jak i nabywców technologii energetycznych. W niniejszym materiale analizuję, w jaki sposób nowe regulacje unijne przełożą się na praktykę biznesową przedsiębiorstw działających na rynku europejskim.

WHT – Obowiązek weryfikacji statusu beneficial owner przy wypłacie dywidendy. Interpretacja Dyrektora KIS vs objaśnienia Ministra Finansów

Polska spółka wypłacająca dywidendę do zagranicznej spółki-matki z siedzibą w Unii Europejskiej może skorzystać ze zwolnienia z podatku u źródła (WHT). Czy w ramach weryfikacji prawa do tego zwolnienia spółka musi sprawdzać, czy odbiorca dywidendy jest jej rzeczywistym właścicielem (beneficial owner, BO)? Okazuje się, że Dyrektor Krajowej Izby Skarbowej i Minister Finansów mają na to pytanie dwie, zupełnie różne odpowiedzi. Co to oznacza w praktyce? Sprawdzamy.

Bankowość 2026 – technologia, regulacje i nowy krajobraz rynku

2026 przyniesie sektorowi bankowemu najbardziej dynamiczną transformację od dekady. Trendy zidentyfikowane w raporcie Accenture Top Banking Trends FY26 wskazują, że sektor wchodzi w fazę, w której technologia i regulacje stworzą nierozerwalny duet napędzający wszystkie kierunki zmian. Ale to właśnie regulacje wyznaczają granice, tempo i sposób implementacji nowych rozwiązań. Sprawdzamy, na co jeszcze zwracają uwagę eksperci.

Pułapka pierwszego roku – rozliczenie poziomu selektywnego zbierania w systemie kaucyjnym za 2025 r.

System kaucyjny zaczął funkcjonować 1 października 2025 r. Część przedsiębiorców przystąpiła do niego od razu, a część zdecydowała się na dołączenie później. Na pierwszy rzut oka może to wydawać się jedynie kwestią organizacyjną. W praktyce jednak moment przystąpienia do systemu może mieć istotny wpływ na wynik rozliczenia poziomu selektywnego zbierania za 2025 r.