Implementacja Dyrektyw dotyczących umów o dostarczanie treści cyfrowych oraz umów o sprzedaży towarów

11 sierpnia 2022 | Aktualności, Wiedza

29 czerwca 2022 r. do Sejmu wpłynął projekt nowych przepisów wdrażających Dyrektywę 2019/770 w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych oraz Dyrektywę 2019/771 w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów. Prawdopodobnie zmiany wejdą w życie spóźnione o prawie rok w stosunku do terminów wynikających z Dyrektyw – przepisy te powinny być bowiem zaimplementowane do polskiego porządku prawnego do 1 lipca 2021 r., a obowiązywać od 1 stycznia 2022 r.

6 lipca 2022 r. projekt został dopiero skierowany do pierwszego czytania, a prace ustawodawcze nad nim mogą potrwać jeszcze kilka tygodni lub nawet miesięcy. Przewidziane zmiany mają wejść w życie w terminie 14 dni od ogłoszenia treści ustawy wdrażającej.

Pogorszenie sytuacji konsumentów

Projekt przewiduje szereg zmian w aktualnie obowiązujących przepisach. Dyrektywy opierają się – z pewnymi wyjątkami – na zasadzie harmonizacji maksymalnej. Oznacza to, że przepisy krajowe nie mogą być ani surowsze, ani łagodniejsze niż te przewidziane w implementowanych przepisach. Autorzy projektu przewidują, że niektóre z przewidzianych zmian mogą skutkować faktycznym pogorszeniem sytuacji konsumentów w relacjach z firmami.

Najistotniejsze zmiany

Projekt przewiduje wyłączenie z kodeksu cywilnego przepisów dotyczących rękojmi i gwarancji w relacjach z konsumentami i przeniesienie ich do ustawy o prawach konsumenta.

Przewidzianych jest też wiele zmian w zakresie dotychczas obowiązujących przepisów o odpowiedzialności przedsiębiorców wobec konsumentów z tytułu wad przedmiotu sprzedaży.

Dostosowując polskie przepisy do brzmienia Dyrektyw, szczegółowo określone zostały warunki, które musi spełniać towar, by nie został uznany za niezgodny z umową. Określenie „niezgodny z umową” zastąpić ma słowo „wadliwy”, co oznacza powrót do terminologii obowiązującej w przepisach konsumenckich już kilka lat temu.

Nowe przepisy określają czasowe granice odpowiedzialności przedsiębiorcy z tytułu rękojmi oraz zakres przeniesienia ciężaru dowodu, jak również doprecyzowują, od którego momentu przedsiębiorca odpowiada za brak zgodności towaru z umową, który to brak zgodności istniał w chwili dostarczenia towaru i ujawnił się w ciągu dwóch lat od dostarczenia towaru.

Projekt przewiduje istotne zmiany w regulacjach dotyczących praw przysługujących konsumentowi z tytułu rękojmi, jak również w związanych z tymi prawami obowiązkach przedsiębiorcy. W szczególności dotyczy to hierarchii środków ochrony konsumenta, który będzie miał prawo w pierwszej kolejności domagać się przywrócenia zgodności towaru z umową, poprzez jego naprawę lub wymianę, a dopiero później – o ile naprawa czy też wymiana okażą się np. nieopłacalne – będzie on mógł skorzystać z kolejnych uprawnień, tj. żądać obniżenia ceny lub odstąpić od umowy.

Nowe regulacje dla konsumenta usług cyfrowych

W ustawie o prawach konsumenta mają znaleźć się także nowe przepisy dotyczące zasad i trybu wykonania praw konsumenta będącego stroną umowy o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej. Projekt przewiduje wprowadzenie m.in. szeregu definicji pojęć związanych z usługami cyfrowymi (m.in.: towar z elementami cyfrowymi, środowisko cyfrowe, integracja, kompatybilność, funkcjonalność, zdolność treści cyfrowej, usługa cyfrowa, czy też towar do pełnienia swoich funkcji z uwzględnieniem ich przeznaczenia, interoperacyjność), jak również definicję samej usługi cyfrowej.

Zgodnie z projektem do ustawy o prawach konsumenta mają zostać wprowadzone w szczególności:

  • przepisy określające sposób wykonania obowiązku dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej oraz uprawnienia konsumenta w razie jego niewykonania,
  • określenie przesłanek zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową oraz zakresu odpowiedzialności przedsiębiorcy z tytułu niezgodności z umową,
  • termin, w którym ujawnienie się niezgodności treści lub usługi cyfrowej rodzi odpowiedzialność przedsiębiorcy: zgodnie z projektem przedsiębiorca będzie odpowiadał za brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanej jednorazowo lub częściami z umową, który to brak istniał w chwili jej dostarczenia i ujawnił się w ciągu dwóch lat od jej dostarczenia; w przypadku gdy wspomniany wyżej brak zgodności ujawnił się przed upływem roku od dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, nowe przepisy wprowadzają domniemanie, że niezgodność istniała w chwili dostarczenia treści lub usługi cyfrowej oraz
  • zasady dokonywania zmian treści cyfrowej lub usługi cyfrowej w trakcie jej dostarczania.

Wprowadzenie stałych elementów gwarancji

Projekt przewiduje także wprowadzenie listy obligatoryjnych elementów, które będą musiały znaleźć się w oświadczeniu gwarancyjnym składanym przez przedsiębiorcę. Ma ono zawierać wyraźne stwierdzenie, że w przypadku braku zgodności rzeczy sprzedanej z umową kupującemu – z mocy prawa – przysługują środki ochrony prawnej ze strony i na koszt sprzedawcy, a gwarancja nie ma wpływu na te środki ochrony prawnej. Oświadczenie musi też zawierać nazwę i adres gwaranta, procedurę, której trzeba przestrzegać, aby móc skorzystać z gwarancji oraz listę rzeczy, których dotyczy gwarancja i określenie warunków tejże gwarancji.

Jakie działania muszą podjąć przedsiębiorcy

Nowe przepisy niosą za sobą konieczność wprowadzenia zmian w regulaminach sprzedaży dotyczących zarówno sprzedaży towarów, jak też treści i usług cyfrowych. Weryfikacji i prawdopodobnych zmian będzie wymagała treść udzielanych gwarancji oraz procedury związane z rozpatrywaniem i realizowaniem roszczeń konsumentów.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami

Najnowsza Wiedza

Przegląd sektora bankowego | Banking dziś i jutro | Maj 2026

„Koniec snu o darmowych mieszkaniach” – tak Związek Banków Polskich ocenia czwartkowe orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach dotyczących tego, czy przedawnienia instytucji finansowych wobec frankowiczów się przedawniły.

Kaucja jak VAT? System kaucyjny i ryzyko, którego nikt nie chce głośno nazwać

System kaucyjny miał być prosty. Ekologiczny. Szczelny. Neutralny podatkowo. Kilka miesięcy wystarczyło, żeby zacząć mieć poważne wątpliwości. Pierwsze luki nie są już teorią, bo widać je gołym okiem. Mechanizmy nadużyć można opisać całkiem precyzyjnie, a skala potencjalnych strat może okazać się znacznie większa, niż ktokolwiek przewidywał. Poniżej sprawdzamy, gdzie system traci kontrolę i co z tym można zrobić.

NZIA „Made in Europe” staje się warunkiem gry rynkowej w energetyce

Unia Europejska przyjęła strategiczny kurs na budowę własnych mocy produkcyjnych w obszarze kluczowych technologii, w tym technologii energetycznych. Wyrazem tej polityki jest rozporządzenie o przemyśle neutralnym emisyjnie (NZIA – Net-Zero Industry Act), które redefiniuje zasady konkurencyjności m.in. w sektorze odnawialnych źródeł energii. W przetargach, aukcjach i programach wsparcia publicznego cena przestaje być jedynym kryterium wyboru dostawcy. NZIA nakłada na instytucje zamawiające i podmioty zarządzające systemami wsparcia obowiązek oceniania ofert również pod kątem pochodzenia technologii oraz innych wskazanych w rozporządzeniu kryteriów. Zmiana ta ma charakter systemowy i dotknie wszystkich uczestników rynku, zarówno producentów, jak i nabywców technologii energetycznych. W niniejszym materiale analizuję, w jaki sposób nowe regulacje unijne przełożą się na praktykę biznesową przedsiębiorstw działających na rynku europejskim.

WHT – Obowiązek weryfikacji statusu beneficial owner przy wypłacie dywidendy. Interpretacja Dyrektora KIS vs objaśnienia Ministra Finansów

Polska spółka wypłacająca dywidendę do zagranicznej spółki-matki z siedzibą w Unii Europejskiej może skorzystać ze zwolnienia z podatku u źródła (WHT). Czy w ramach weryfikacji prawa do tego zwolnienia spółka musi sprawdzać, czy odbiorca dywidendy jest jej rzeczywistym właścicielem (beneficial owner, BO)? Okazuje się, że Dyrektor Krajowej Izby Skarbowej i Minister Finansów mają na to pytanie dwie, zupełnie różne odpowiedzi. Co to oznacza w praktyce? Sprawdzamy.

Bankowość 2026 – technologia, regulacje i nowy krajobraz rynku

2026 przyniesie sektorowi bankowemu najbardziej dynamiczną transformację od dekady. Trendy zidentyfikowane w raporcie Accenture Top Banking Trends FY26 wskazują, że sektor wchodzi w fazę, w której technologia i regulacje stworzą nierozerwalny duet napędzający wszystkie kierunki zmian. Ale to właśnie regulacje wyznaczają granice, tempo i sposób implementacji nowych rozwiązań. Sprawdzamy, na co jeszcze zwracają uwagę eksperci.

Pułapka pierwszego roku – rozliczenie poziomu selektywnego zbierania w systemie kaucyjnym za 2025 r.

System kaucyjny zaczął funkcjonować 1 października 2025 r. Część przedsiębiorców przystąpiła do niego od razu, a część zdecydowała się na dołączenie później. Na pierwszy rzut oka może to wydawać się jedynie kwestią organizacyjną. W praktyce jednak moment przystąpienia do systemu może mieć istotny wpływ na wynik rozliczenia poziomu selektywnego zbierania za 2025 r.