W ostatnim czasie Rada UE przyjęła stanowisko w sprawie proponowanej nowelizacji dyrektywy o ochronie prawnej wzorów. Dlaczego jest to takie istotne? Dlatego, że nowe prawo będzie regulowało ochronę wzorów przemysłowych wytwarzanych w drukarkach 3D, które są coraz częściej wykorzystywane w praktycznie każdej dziedzinie gospodarki.
Zmiany pod znakiem postępu
Na drukarkach przestrzennych można dziś drukować niemal wszystko: żywność, ubrania, proste jak i wysoce skomplikowane części zamienne, domy, samochody czy nawet ludzkie organy. Drukarki 3D służą również do budowy rakiet kosmicznych.
Jednak wątpliwości interpretacyjne sprawiają, że trudno jest określić komu powinny przysługiwać prawa do wzorów przemysłowych wytwarzanych przez te maszyny.
Wzór przemysłowy to zewnętrzna postać produktu, a jednym z głównych czynników, które wpływają na decyzje zakupowe konsumentów jest właśnie jego atrakcyjny wygląd. Niewątpliwie dobry, oryginalny i przyciągający spojrzenia wzór daje istotną przewagę konkurencyjną i zwiększa wartość produktu.
Celem proponowanej dyrektywy i rozporządzenia będzie zatem zaktualizowanie obowiązujących przepisów. Jest to o tyle konieczne, że obecne regulacje mają blisko 25 lat! (pochodzą odpowiednio z 1998 r. i 2002 r.). Prace związane z nowelizacją mają także na celu upraszczanie procedury rejestrowania wzorów na szczeblu UE i wprowadzanie większej harmonizacji procedury systemu europejskiego i systemów krajowych.
Główną ideą wskazaną w projekcie dyrektywy jest gwałtowna popularyzacji druku 3D i jego dynamiczny rozwój, który wynika zarówno z postępu samej technologii, jak i możliwości wykorzystania platformy do nowych projektów. Przewiduje się, że w ciągu kolejnych 10 lat rynek druku przestrzennego będzie się powiększał na poziomie ponad 30 proc. rocznie, a jego wartość do 2033 r. osiągnie około 8 miliardów dolarów [1].
Konieczność szerokiej regulacji
Jednym z efektów tak dynamicznego wzrostu są m. in. wyzwania przed jakimi stoją dziś właściciele praw ze wzorów, takie jak zapobieganie nielegalnemu i łatwemu kopiowaniu ich chronionych własności intelektualnej.
Celem nowych regulacji, które odpowiadałyby interesom zainteresowanych stron, byłoby sprecyzowanie, że tworzenie, pobieranie, kopiowanie i udostępnianie wszelkich nośników lub oprogramowania komputerowego utrwalających dany wzór w celu stworzenia produktu naruszającego chronioną własność jest równoznaczne wymogiem uzyskania zezwolenia właściciela.
Można zakładać, że rozpoczynające się prace legislacyjne stanowią początek całej linii zmian związanych z ustaleniem komu powinny przysługiwać prawa do przedmiotu wydrukowanego
za pomocą drukarki 3D.
Nie można bowiem zapominać o twórcach oprogramowania, podmiotach, które drukują dany wytwór czy też producentach surowców do druku. Niewątpliwie również oni chcieliby mieć udział w prawach do wydrukowanych przedmiotów oraz ewentualnych zyskach.
Chcesz wiedzieć, jak skutecznie zabezpieczyć prawa IP do swoich produktów? Zapraszam do kontaktu.
