Do Sejmu trafił niedawno projekt ustawy o finansowaniu społecznościowym dla przedsięwzięć gospodarczych i pomocy kredytobiorcom, czyli ustawy o tzw. „crowdfundingu”.

W ostatnim czasie jednym z najczęściej poruszanych tematów jest kwestia rosnącej inflacji oraz rosnących rat kredytowych. Aktywnych kredytobiorców jest obecnie ponad 2,5 mln, a łączna wartość ich zobowiązań szacowana na ostatni kwartał 2021 roku wynosiła w przybliżeniu 500 mld złotych.

Budowanie niezależności energetycznej przy utrzymaniu steru na obniżanie emisyjności gospodarki i walkę ze zmianami klimatycznymi – to tylko jedno z ważnych wyzwań, które stoi dzisiaj przed politykami europejskimi. Podczas gdy ceny energii w Europie biją coraz to nowe rekordy, nie sposób osiągnąć z dnia na dzień dywersyfikacji dostaw niskoemisyjnego paliwa, jakim jest gaz ziemny.

W związku z rosnącymi stopami procentowymi oraz znaczącym wzrostem rat kredytów mieszkaniowych, pojawiło się w ostatnim czasie kilka pomysłów na wsparcie dla kredytobiorców. W szczególności według wstępnie zaprezentowanej propozycji rządowej, wskaźnik WIBOR miałby zostać zastąpiony w umowach kredytu mieszkaniowego, również tych już istniejących, innym wskaźnikiem, przy czym WIBOR zostałby zachowany jako wskaźnik obowiązujący w pozostałych rodzajach umów kredytowych. Warto jednak zastanowić się nad prawnymi możliwościami wprowadzenia tego typu rozwiązania.

Nie tak dawno, bo dopiero w ubiegłym roku, wprowadzono w Polsce niektóre rozwiązania w ramach implementacji tzw. piątej dyrektywy AML i wciąż z tymi rozwiązaniami się oswajamy. Tymczasem w przygotowaniu jest kolejny unijny pakiet przepisów, który już niedługo ma wprowadzić fundamentalne zmiany do ram regulacyjnych europejskiego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.